Info over Oorlogsgraf.nl

Welkom op deze site. Mijn naam is John, amateurfotograaf die graag in zijn vrije tijd oorlogsgraven en monumenten fotografeert. Ik ben niet op enige wijze gelieerd aan officiële instanties, stichtingen of bedrijven. Als ik iets promoot dan is dit uit eigen ervaring. Ik run de site als een particulier die dit als hobby naast zijn dagelijkse werkzaamheden doet.
Hieronder kun je lezen wat mij bezighoudt en waarom. 

Ps: De site kan het best bekeken worden op een groot scherm. De foto’s zijn veelal bedoelt om op grote schermen te kijken, niet op telefoonschermpjes.

Wat is het doel van deze site?

Hoofdzakelijk een naslagwerk opbouwen en een plek te creëren om mijn foto’s te tonen. Daarnaast informatie te verstrekken over bepaalde begraafplaatsen en mensen hiervoor te interesseren cq informeren. Waar mogelijk meld ik zo duidelijk mogelijk waar je bepaalde begraafplaatsen en graven kunt vinden. Dit aan de hand van GPS of simpele beschreven aanwijzingen. Mocht je een graf niet kunnen vinden of je twijfelt waar je het kunt vinden, dan mag je altijd mailen.
Het is echter niet mijn doel om uitgebreide verhalen te schrijven over allerlei personen. Naast tijdgebrek, gebrek aan motivatie om talloze uren achter de pc te zitten, zit ik liever in het veld om te fotograferen en te lezen. Verhalen op deze site zullen beknopt zijn, maar waar nodig verwijs ik naar het complete verhaal met bronvermeldingen. Er zijn websites die erg diep ingaan op bepaalde personen waardoor het overbodig is dit nogmaals te doen.

Als ik zelf bepaalde graven wil bezoeken dan ga ik online zoeken waar ik deze precies kan vinden. Dat is bijna nergens te vinden. Vaak staat er wel “vak 1 rij 4 graf 253” maar kun je geen begraafplaatsplan vinden. Dus moet je nog gaan zoeken. Aangezien ik zelf meerdere begraafplaatsen per dag wil bezoeken heb ik geen tijd om 4 uur te zoeken naar een bepaald graf. Dit probeer ik op de site dus zo goed mogelijk aan te geven en waar mogelijk ook een begraafplaatsplan te uploaden.

Rare hobby….. graven fotograferen.

Ja dat hoor ik wel eens. Ik fotografeer graag maar je moet wel een onderwerp hebben wat je aanspreekt anders stop je er snel weer mee. Ik fotografeer vaak defensie, dit kunnen voertuigen/vaartuigen/vliegtuigen zijn als zowel complete oefeningen. Nadeel daarvan is dat het bijna enkel door de weeks kan. Dus voor de weekenden zocht ik iets anders.
Sinds ik mij kan heugen ben ik al geïnteresseerd in de 2e wereldoorlog. Vooral tastbare zaken bezoeken fascineren mij. Ik wil graag op de plek staan waar iets zich heeft afgespeeld. Slagvelden, oude bunkers en begraafplaatsen zijn indrukwekkend omdat je hier je gedachten kunt laten gaan. 

Voor mij geen drukke stranden, concerten, evenementen enzovoort. Ik loop liever in mijn eentje over een begraafplaats. Rustig op een bankje zitten, niemand die aan je kop zeurt. 

Begraafplaatsen

Ik bezoek begraafplaatsen van beide zijdes, dus naast geallieerde ook de Duitse. Ik zoek daarbij graag bepaalde graven op die een verhaal hebben. Dit kan een triest verhaal zijn, juist een mooi of een gruwelijk verhaal.
Je hierbij verdiepen in de geschiedenis boeit mij. Eventuele (korte) verhalen op de site probeer ik zo neutraal mogelijk te brengen. Vooral bepaalde achtergronden van Duitse graven kunnen bij sommige mensen verkeerd vallen. Geen enkel verhaal, foto of andere info is bedoeld als verering of verheerlijking van het naziverleden. Ik behandel in de toekomst op deze site graven van allerlei types Duitsers. Dit kunnen helden zijn, kinderen maar net zo goed SSers. Ook Nederlanders die voor de Duitse zijde gekozen hebben komen aan bod.

Sommige mensen zijn van mening dat je dit moet doodzwijgen en al helemaal niet moet laten weten waar bepaalde personen liggen of aandacht op vestigen.
Ik ben van mening dat je dit juist wel mag behandelen en benoemen om zo wat bij te leren. Geschiedenis moet je niet wegstoppen wanneer het je niet aanstaat. Of je het leuk vindt of niet, het is een onderdeel van onze geschiedenis.

Iedereen die boeken leest over de oorlog en met name de holocaust weet waartoe de nazi’s in staat waren. Ik persoonlijk zal hierom nooit nazi’s herdenken. Ik zie vaak de kreet “het was ook iemands zoon” of “ook zij hebben recht op rust of vergiffenis”.  Je weet in heel veel gevallen niet wat de persoon achter de grafsteen heeft uitgespookt. Hoeveel mensen hij de dood ingejaagd heeft. Misschien nul, misschien honderden. Van beiden zullen er op Duitse oorlogsbegraafplaatsen liggen. Maar je weet vaak niet wie wat gedaan heeft. Daarentegen ga ik niemand verbieden iemand te herdenken. Dat is aan die persoon zelf. Herdenk wel om de juiste reden als je dat doet, niet enkel “omdat hij jong was”, of er aardig uitzag of omdat het iemands zoon was. Hitler was iemands zoon. Himmler was iemands zoon. Je kunt wel iemands goede (laatste) daden herdenken mijn inziens. De daad ansich. Bijvoorbeeld het redden van onschuldige levens. 
Ik kreeg als tip eens deze pdf door te lezen, van Rik Peels over herdenken. Lees het eens als je geïnteresseerd bent.

Ysselsteyn.

De focus van deze site richt zich op de Duitse begraafplaats Ysselsteyn.
Deze bezoek ik 10+ keer per jaar om voor mijzelf een database op te bouwen bestaande uit een paar categorieën. Dit zijn:
– Kindsoldaten
– Kinderen (burgers) onder de 18 jaar
– Nederlanders
– Vrouwen
Rangen

Vandaar dat je de meeste artikelen en nieuwsberichten over Ysselsteyn zal zien. 

Erevelden

Wat mij ook boeit zijn de Nederlandse erevelden Loenen-Bloemendaal-Grebbeberg. Hier liggen Nederlandse helden begraven die nooit vergeten mogen worden. Deze probeer ik ook minimaal eens per jaar te bezoeken. Voor Loenen vind ik een machtige plek om rond te lopen waar je eigenlijk niet op uitgekeken raakt. Niets is hetzelfde. Geen strakke lijnen maar gewoon bospaden en enorm veel interessante verhalen. 

De WW2 begraafplaatsen en monumenten voor de geallieerden fotografeer ik wel regelmatig maar behandel ik hier niet of nauwelijks. Zij hebben gezorgd dat we vandaag de dag in vrijheid mogen leven maar om een beetje onderscheidend te zijn met andere websites bericht ik hier zelden tot nooit over. 

WW1

Elk jaar probeer ik eens of tweemaal de regio Ieper te bezoeken. De talloze begraafplaatsen maar ook de voormalige slagvelden, mijnkraters en bunkers maken duidelijk dat hier ruim 100 jaar geleden veel leed is geleden. Op sommige plekken kun je de waanzin van oorlog gewoon voelen.
Het nadeel van de regio Ieper is dat je de busladingen vol toeristen moet ontwijken als je rustig wilt fotograferen. Geduld is een schone zaak.


Mijn gebruikte gear

Bodies:
  • Canon 5Dmark 3
  • Canon 5Dmark 4
Objectieven:
  • Canon EF 24-70MM f/2.8 L USM II
  • Canon EF 70-200mm f/2.8L IS III USM
  • Sigma 14-24mm f/2.8 DG HSM Art
Gebruikte hard/software:
  • Lightroom Classic CC
  • Photoshop CC
  • Nik collection by DxO
  • Loupedeck
  • Tablet Wacom Intous Pro M