Inmiddels geslooptDe stichting oorlogslachtoffers is bang dat de begraafplaats Ysselsteyn een attractie wordt wanneer het nieuwe bezoekerscentrum op Bevrijdingsdag 2020 opent.
Mijn inziens enerzijds een terecht punt. Tot nu toe kon je uren alleen rondlopen op Ysselsteyn en had iedereen privacy, dat zal in de toekomst misschien veranderen al denk ik persoonlijk dat het gaat meevallen.

Lommel

Als je in de zomer naar Lommel gaat, de Duitse begraafplaats aldaar, dan zie je hoe het er daar aan toe gaat. Daar staat voor de ingang van de enorme begraafplaats een terrasje en tientallen fietsers en bezoekers zitten daar te genieten van hun drankje terwijl 50 meter verderop een duister stuk geschiedenis ligt. De gedachte dat een Duitse begraafplaats stil en sober moet zijn deel ik daarom ook.
Echter de keren dat ik er kwam zat het terrasje vol en op de begraafplaats was nagenoeg niemand te vinden. Het leek dus meer op een rustpunt voor fietsers en wat er achter de donkere muur ligt interesseerde zich op dat moment niemand voor. Het is echter een momentopname.

Informatiecentrum

Aan de andere zijde vind ik een infocentrum niet verkeerd, ook niet als je er binnen een kop koffie kunt drinken. Een stuk uitleg/info over het verleden kan goed zijn. Maar om er een “attractie” van te maken is een stapje verder.

Wat is de doelstelling van een begraafplaats? Uiteraard op de eerste plaats is het een plek voor nabestaanden die hun geliefden, vrienden, familie een laatste eerbetoon willen brengen of gewoon rustig willen herdenken.
Daarnaast kun je wel mensen voorzien van bruikbare info. Lokken met een duistere geschiedenis om daarmee geld verdienen aan hapjes en drankjes is weer van een andere orde. Maar gaat dit ook het geval worden? Dat is nog afwachten en dat gaan we volgend jaar merken. Ik hoop dat de begraafplaats geen onrecht wordt aangedaan. 

Lees het volledige artikel op Brabants dagblad.

Webmaster

Sinds 2008 ben ik actief bezig met fotografie. Begonnen met Luchtvaartfotografie, toen landmachtfotografie erbij genomen. Deze 2 takken zijn voornamelijk doordeweekse activiteiten en kosten veel snipperdagen. Vandaar een oude hobby weer opgepakt, namelijk WW2. Dit kan ik doen wanneer ik tijd en zin heb. Hierbij fotografeer ik voornamelijk oorlogsbegraafplaatsen, al had je dat wel door als je al op deze website bent. Vooral de verhalen achter de graven fascineren mij. Wie was de persoon waarvan je nu de grafsteen vastlegt. Het is meer dan een naam uitgebeiteld in steen. De zoektocht naar info in allerlei boeken is daardoor een andere grote hobby. Ik ben niet van de artistieke foto's en de regels waaraan je MOET voldoen om de "perfecte" foto te krijgen. Ik fotografeer zoals ik het mooi vind en mijn smaak verandert regelmatig. Heb je vragen of tips over mijn fotografie, stuur gerust een berichtje.