Vredehof Tilburg

In Tilburg aan de Gilzerbaan ligt deze begraafplaats waar heden nog 77 geïdentificeerde militairen rusten. 
Je kunt voor de ingang parkeren en via een elektrisch bedienbare poort de begraafplaats betreden. Een groot bord met daarop “verboden voor onbevoegden” en de openingstijden vermeld hangt aan het hek. Bij binnenkomst rechts loop je naar het veldje waar de WO2 slachtoffers liggen. 
Je vindt er:

  • 1 Australiër
  • 3 Tsjechen (in dienst van de Britten van 311Czech squadron) Neergestort Zandstraat Tilburg met hun Vickers Wellington.
  • 5 Canadezen
  • 7 Nieuw-zeelanders
  • 10 Polen
  • 51 Britten

Wir fragen immer warum? Dich wieder sehen war unsere ganze Sehnsucht und Hoffnung

Het veldje doet vrij kaal aan. Midden op een grasveld vind je enkele rijen stenen en de rest is dus kaal en omringd door een hek en een heg. Aan het einde staat een Cross of Sacrifice, deze vind je op de meeste CWGC begraafplaatsen met meer dan 40 graven. Ook liggen er een drietal burgergraven op dit veldje. 1 vind je tussen de WO2 graven, de 2e achter het COS en de derde ligt achteraan in een hoekje erg eenzaam alsof hij er niet meer bij hoort. Tot 2007 was dit veld een combinatie van burgers en militairen en lag het vol met burgers. De laatste burgerbegraving was echter in 1965 op dit veld, vandaar dat besloten is om in 2007 de 250 burgergraven te ruimen. 3 zijn er gespaard. 1 hiervan is het graf van Bart van Pelt. Zijn verhaal kun je lezen op vakbondshistorie.nl
Zijn huis diende tijdens de oorlog als joods onderduikadres. 
Rechtsachter in de hoek vind je een algemeen monumentje en een namenlijst van alle mensen die op dit veld begraven zijn tussen 1930 en 1965, de burgers dus. Geen namenlijst van de militairen.

Tijdens de oorlog was de Vredehof tevens een begraafplaats voor Duitse militairen. Ook lagen er enkele Nederlanders welke in Duitse dienst waren getreden: Anthonie Theuns, Petrus Crans en Henricus Meijers. Op Ysselsteyn in vak CQ vindt je een aantal gesneuvelden die zijn overgebracht vanaf Vredehof naar Ysselsteyn. Pas in 1954 werden deze overgebracht, sommigen hadden er inmiddels al ruim 10 jaar gelegen inmiddels.

1 steen viel mij in het bijzonder op toen ik de epitafen (grafspreuk/vers) aan het lezen was. Deze vindt bij sommige graven onderaan de steen. Een laatste boodschap van de nabestaanden. Sommige zijn vrij standaard anderen grijpen je wat meer aan. Deze betreffende viel op omdat hij in het Duits was. Wir fragen immer warum? Dich wieder sehen war unsere ganze Sehnsucht und Hoffnung. Er boven stond dat Jason Feist als fusilier diende bij de Royal Scots fusiliers onder de Brits klinkende naam J Fischer. Even Googelen leverde mij de uitleg op. Jason was een Duitse jood en onder die naam vechten tegen nazis kon bij gevangenneming niet rekenen op een goede behandeling. Hierdoor veranderde hij zijn naam. Jason mocht niet ouder worden dan 18 jaar en stierf bij de bevrijding van Nederland enkele maanden voor de vrede.


Gebruikte bronnen:

Plaats een reactie